X
تبلیغات
رایتل

مرتبه
تاریخ : 1390/10/11

کوک کن ساعتِ خویش !

 اعتباری به خروسِ سحری، نیست دگر

 دیر خوابیده و برخاسـتنـش دشـوار است

  کوک کن ساعتِ خویش !

 که مـؤذن، شبِ پیـش

 دسته گل داده به آب

 و در آغوش سحر رفته به خواب

 کوک کن ساعتِ خویش !

 شاطری نیست در این شهرِ بزرگ

 که سحر برخیزد

شاطران با مددِ آهن و جوشِ شیرین

 دیر برمی خیزند

 کوک کن ساعتِ خویش !

 که سحرگاه کسی

 بقچه در زیر بغل، راهیِ حمّامی نیست

 که تو از لِخ لِخِ دمپایی و تک سرفه ی او

 برخیزی

 کوک کن ساعتِ خویش !

 رفتگر مُرده و این کوچه دگر

 خالی از خِش خِشِ جارویِ شبِ رفتگر است

 کوک کن ساعتِ خویش !

 ماکیان ها همه مستِ خوابند

شهر هم . . .

 خوابِ اینترنتیِ عصرِ اتم می بیند

 کوک کن ساعتِ خویش !

 که در این شهر، دگر مستی نیست

 که تو وقتِ سحر، آنگاه که از میکده برمی

گردد

 از صدای سخن و زمزمه ی زیرِ لبش برخیزی

 کوک کن ساعتِ خویش !

 اعتباری به خروسِ سحری نیست دگر ،

و در این شهر سحرخیزی نیست.

 




طبقه بندی:
ارسال توسط آی سودا
آرشیو مطالب
پیوند های روزانه
امکانات

ابزار وبلاگ

طراحی سایت

قالب وبلاگ